watermeloenmetyoghurt

Het Italië van Inge: Watermeloen met zoete yoghurt

Inge heeft een foodblog – De mooie route naar zoet –  waar ze de meest heerlijke recepten op deelt, zo ook wat Italiaanse lekkernijen. Voor TBI schrijft ze over haar ervaring met een lekkernij die ze in Italië voorgeschoteld kreeg en haar (en haar gezin) de hele vakantie in z’n greep hield…

anguria-con-crema-di-yogurtWatermeloen met zoete yoghurt. De herinnering aan sommige vakanties zit in kleine dingen. Als ik onze afgelopen vakantie in Zuid-Italië moet samenvatten, dan zeg ik: watermeloen met zoete yoghurt. Die woorden geven weer hoe onze vakantie was: heerlijk simpel en nog lang nazoemend in je hoofd.

Afgelopen zomer vertrokken we met een auto vol mensen naar Zuid Italië, nabij Napels. We waren eerder in Italië, maar dit was anders. Martijn vroeg: ‘Zullen we weer naar Italië gaan deze zomer’. ‘Ja!’, knikte ik, ‘ik ben zo benieuwd naar de Amalfikust’. Die nieuwsgierigheid was gebaseerd op plaatjes en verhalen van anderen. Die bleven een paar jaar in mijn hoofd zitten en groeiden van ‘leuk’ uit tot een grote wens. Maar eigenlijk –en dat moet ik toegeven- had ik geen idee waar het lag. Zo gebeurde het dus dat wij vorige zomer met een auto met zes mensen in de richting van Napels reden. Voorbij Rome begon mijn hart wat harder te bonzen. En hoe zuidelijker we kwamen, hoe enthousiaster ik werd. Dit rauwe landschap deed me wat. Was dit ook Italië? Lag dit al die tijd hier, zonder dat ik het wist? Wauw!

Ons eerste logeeradres was in Bracigliano. We verbleven bij Rafaëlla, een stoere, alleenstaande Italiaanse, die geen woord Engels sprak. Ze had een groot huis, waarvan wij de eerste etage huurden: twee slaapkamers, een overdekte eetkamer buiten het huis, dat grensde aan een groot zwembad. Rafaëlla verbouwde groente en fruit op haar mini-landgoed: vijgen, granaatappels en abrikozen. Om de hekken om het zwembad slingerden zich tomatenplanten. Achter het omkleedgebouw stonden olijvenbomen. Elke ochtend maakte Rafaëlla een ontbijt klaar met producten van haar eigen ‘landgoed’. En elke ochtend stonden schaaltjes met watermeloen en zoete yoghurt voor ons klaar. Tijdens het eerste ontbijt bleef de watermeloenyoghurt staan tot het einde. Als een soort ‘toetje’. Maar op de tweede dag viel iedereen er als eerste op aan. Je verwacht het niet, maar de combinatie van smaakvolle watermeloen en zoete, volle yoghurt is heerlijk!

Na ons idyllische verblijf in Bracigliano, reden we naar ons volgende logeeradres in de buurt van Rome. In het huis van de Deense Jette moesten we voor ons eigen ontbijt zorgen. Daarvoor scharrelden we in de supermarkt de boodschappen bij elkaar. We bleven staan bij de groenteafdeling. Ik keek Martijn aan: ‘Watermeloen?’. ‘Ja’, knikte hij, ‘en gezoete yoghurt!’. En ook op ons derde vakantieadres zeulden we weer met watermeloenen. Onze hele vakantie door bleven we schaaltjes met watermeloen en zoete yoghurt uitdelen.

En dat is grappig. Hoe er dan binnen zo’n vakantie een kleine traditie ontstaat. Hoe je op die manier steeds een stukje vakantie in Zuid Italië met je meesleept. Na drie weken Italië reden we terug naar Nederland. Het weer thuis viel tegen. Alle tekenen van vakantie waren er nog. We waren uitgerust, bruin en vol van alle dingen die we zagen, maar Italië was ver weg en het regende buiten. En opeens voelde ik sterk de drang om weer een stukje Italië op tafel te zetten. Ik kocht watermeloen en volle yoghurt (gezoete yoghurt is hier niet verkrijgbaar), voeg wat suiker toe en serveer het als ontbijt. In de week daarna deed ik dat nog drie keer. Maar met het verbleken van het bruin op je huid, vervaagt het vakantiegevoel en verdwijnt ook langzaam zo’n vakantietraditie. En zo werd watermeloen met zoete yoghurt een traditie voor drie-en- een-halve- week.

Tutta Bella Italia

Owner and blogger of Tutta Bella Italia

We willen heel graag weten wat je van deze blog post vindt. Vertel het ons hieronder.

Laat hier een reactie achter.

avatar
wpDiscuz