Topfoto IK VERTREK

Ik vertrek: Verhuisperikelen tijdens een verbouwing

In deze serie van IK VERTREK schrijven twee avonturiers; Helmut en Bert over hun nieuwe leven in Italië. Zij besloten jaren geleden dat Italië het land is waar ze willen wonen en werken en nu is het er dan eindelijk van gekomen. Ze gaan wonen in Maissana – Lugurië, waar zij appartementen en studio’s exploiteren. Wat een binnenkomen; midden in het hoogseizoen met een auto vol spullen op weg naar het nieuwe avontuur voor de komende twaalf jaar.

In deze blog: de verhuiswagen komt er aan terwijl ze midden in een verbouwing zitten.

Op 3 oktober was het dan zover! Eindelijk komen onze spullen vanuit Nederland met de vrachtwagen naar Fraseneggi. Het begon weer leuk. De vrachtwagenchauffeur belde nadat hij de snelweg had verlaten, dat hij voor een brug stond die niet geschikt was voor auto’s boven de 7 ton. Echter heeft de vrachtwagen een gewicht van 14 ton, en dat geloof ik dan weer graag want we hebben de laatste 10 jaar aardig wat leuke dingen verzameld. Ja, er zat niets anders op dan omrijden. Omdat in onze straat (ca. 2,50 meter breed) de vrachtwagen maar op één manier kan parkeren was het dus heel belangrijk dat hij van boven komt rijden. De straat is smal, maar het is wel een Strada Provinciale en dat houdt in dat er een paar keer per dag een kleine bus langskomt. Voor het pad dat naar ons huis leidt is toevallig een inham waar net een auto kan staan. Om deze plek geschikt te maken voor het parkeren van een vrachtwagen moesten wij dus eerst een paar takken van de boom zagen, maar ook dat is uiteindelijk goed gelukt.

Om 9.30 uur arriveerde de vrachtwagen en op hetzelfde moment verschenen 4 Italiaanse mannen, die door het verhuisbedrijf waren ingehuurd om onze spullen over een zandpad van 150 meter naar het huis te brengen. Urenlang liep dus een karavaan van mensen op en neer om alle verhuisdozen en meubels naar het huis te brengen en ja hoor; dan woon je in Italië waar bijna altijd de zon schijnt en ineens komt het met bakken uit de lucht vallen. De in het algemeen ijdele Italiaanse man, gaat dan ook meteen de werkzaamheden neerleggen. Pas toen er na een kwartier pauze nog geen kans op droog weer was, kwam de karavaan weer langzaam op gang. Er leek geen eind aan te komen. Voor mijn gevoel hadden we wel 1000 dozen ingepakt en die moesten nu ook weer ergens naartoe. Maar wáár naar toe?

Van de dubbele garage, die een mooie opslagruimte had kunnen zijn, willen wij een ontbijtruimte maken en de aannemer is inmiddels al begonnen met de werkzaamheden. Niet te geloven hoe de ruimte binnen 1 week is veranderd. Van een schuur vol gereedschap, scooters, hooi, buizen en tegels naar een strakke en frisse ruimte waar vanaf het voorjaar lekker gedronken en gegeten kan worden. We kunnen niet wachten tot de ramen en tegels erin zitten, zodat we kunnen beginnen met het interieur. Zoals gezegd hebben we heel veel leuke dingen gekocht en nu maar proberen om er een mooi geheel van te maken. Maar dat gaat ons vast lukken.

We hebben er ontzettend veel zin in. Intussen hebben we twee appartementen geblokt om alles kwijt te kunnen en zijn alle lege dozen verbrand op onze nieuwe vuurschaal: het afscheidscadeau van onze familie.

Dozen in het vuur

Kortom; het komt wel goed…..

A presto!
Helmut & Bert

Op de hoogte blijven van deze serie van “Ik vertrek”? Meldt je dan nu aan voor de nieuwsbrief:

Ja, ik meld mij aan om de nieuwsbrief te ontvangen.

* e-mailadres is verplicht, naam optioneel. Wel graag na ontvangst mail aanmelding bevestigen! (kijk ook in de spammap)

We willen heel graag weten wat je van deze blog post vindt. Vertel het ons hieronder.

10 Comments aan "Ik vertrek: Verhuisperikelen tijdens een verbouwing"

avatar
Sorteer:   Nieuwste | Oudste | Meest op gestemd
Kimberley
Gast

Wat een onwijs leuk avonduur en wat leuk dat jullie het delen! Heel veel succes!

Rob van Laere
Gast

Wat onwijs leuk geschreven en wat een avontuur! Hoop dat ik ooit ook het lef kan verzamelen om Holland te verlaten

Madelon - Meer Met Mama
Gast

Wat leuk geschreven zeg, fantastisch dat jullie dit met ons delen. Ik zou het niet kunnen denk ik. Maar wat een mooi avontuur

Saskia
Gast

Ik droom al jaren stiekem van een soort van Motorrijders B&B in het super mooie Oostenrijk. Maar die knoop echt doorhakken, Jeetje. Je moet het maar durven. Knap als mensen dit avontuur echt aangaan.

martiena
Gast
martiena

Wat een ontzettend leuke avontuur die jullie beleven! Erg leuk om te lezen! Succes en nog veel plezier!

nicole orriens
Gast

Dat is een goede instelling: ‘Het komt wel goed’!

Custodia
Gast

Wauuw wat schrijf je mooi, leuk om te lezen en ook vind ik je heel dapper dat je dit met de rest van ons deelt kamp hoor… wens je veel succes verder

Dhini
Gast

Wat een leuke avontuur. Succes en nog veel plezier!

Bouchra
Gast

Het lijkt mij te gek om je droom na te jagen. Heel goed!

Xenia
Gast

Wat heerlijk en gaaf! lijkt mij helemaal geweldig. Heel veel succes en natuurlijk komt het goed

wpDiscuz