Bovenfoto portovenere

Portovenere – de Sei Terre

We kijken op de kaart wat er allemaal om ons heen ligt. We bevinden ons in Ligurië, ons huis ligt 15 km van de Cinque Terre vandaan dus mogelijkheden genoeg! Maar vandaag gaan we naar een plaatsje dat wat mij betreft bij de Cinque Terre hoort. Dat zou dan de 6e plaats zijn, dus verandert de Cinque Terre in de Sei Terre. Ik heb het over Portovenere!

Portovenere haven en stad

Portovenere, een pittoresk plaatsje die eigenlijk het 6e plaatsje van de Cinque Terre zou moeten zijn. De Sei Terre dus!

We rijden via La Spezia, langs de kust en door mooie dorpjes naar Portovenere. Na vele bochten komen we op het laatste stuk langs een lange rij aan geparkeerde auto’s. De vraag of we daar al moeten parkeren is een lastige, we weten niet of we nog verder kunnen en of we in Portovenere zelf kunnen parkeren. Natuurlijk hadden we dit gemakkelijk even vooraf op google maps kunnen bekijken maar ja, we zijn op vakantie en bij het plan ergens heen te gaan gaat slechts de navigatie op de eindbestemming en dan is het gewoon gaan! We rijden door en komen aan het begin van Portovenere een parkeergarage tegen. Ideaal, zo denken we, want dan staat de auto niet in de bloedhete zon. We rijden een hele stijle baan naar beneden toe en waren met ons hoofd in vakantiestemming even vergeten dat we toch al eerder ervaring hadden met garages in Italië, die zijn namelijk doorgaans smal! Dat ze auto’s zo ongeveer stapelen en je je sleutel moet afgeven waren we niet vergeten, dat vinden wij als Hollanders geen pretje, maar dat nemen we op de koop toe.

Onze eigen auto hield er in Duitsland mee op en nu reed ik in een veel grotere auto, dus die heeft ook meer ruimte nodig… Maar goed, we zijn naar beneden gereden en dus zijn we de uitdaging aangegaan. Er bleek niet direct een plaats dus of we de auto aan de zijkant wilde zetten en de sleutel wilde inleveren. We denken niet na, daar is het ook veel té warm voor, we geven de sleutel gewoon af. We gaan genieten van een plaats die we nog nooit gezien hebben: Portovernere! We lopen naar boven…

Mijn eerste aanblik op Portovernere. Ik was op slag verliefd!

Portovernere eerste aanblik

Het heeft dezelfde bouwstijl als de 5 plaatsjes in de Cinque Terre en dat is ook niet zo gek als je weet dat het om de hoek ervan ligt, maar alleen daarom al hoort het bij de Cinque Terre vind ik.

We lopen de boulevard op en strijken eerst op een terrasje neer. Dat zal een beetje de rode draad worden in deze serie blogs van wat ik in juli heb bezocht. Het is knap warm en dan moet je voldoende drinken. Aperol Spritz is een zeer favoriet drankje in Italië, en zo ook de favoriet van mijn man. Ikzelf vind ‘m te bitter en houd het bij een cola. Maar eerlijk is eerlijk, dit oranje drankje ziet er altijd wel feestelijk uit.

terras apperol spritz

Het uitzicht is geen stilleven maar toch heeft het iets rustgevend. Het is er een gaan en komen van bootjes. Grote, kleine en in de verte waarschijnlijk de grootste zeiljacht ter wereld, die van de Russische miljardair Andreij Melnichenko.

boten

We lopen de boulevard verder af en komen bij een rode loper. Nu zou je denken dat er dan misschien een bruiloft zal zijn, of er komt een bekend iemand om die rode loper te betreden. Welnee, het is gewoon een veiligheidsmaatregel. De stenen zijn er zo glad dat het rode stukje tapijt ervoor zorgt dat je niet uitglijdt.

rode loper

We lopen naar boven, waar je via een smalle poort toegang krijgt tot een waanzinnig uitzicht op de rotsen en grotten van ‘di lord Byron’. Een grot die naar dichter/schrijver is vernoemd, toen hij daar een aantal maanden verbleef en in deze grot mediteerde. Iets wat nu door de hoeveelheid toeristen niet meer mogelijk is, of je moet er misschien heel vroeg in de ochtend komen. Waar dit plaatsje vroeger het van de visserij moest hebben, zijn het tegenwoordig de toeristen die voor inkomsten zorgen. Hoewel het er wel druk is, ervaren wij het er niet als mega druk.

Wanneer we het poortje doorlopen is een heerlijke windje het eerste wat ons tegemoet komt maar vooral het uitzicht is adembenemend. Terwijl ik mijn oog over de rotsen en de zee laat gaan kom ik ineens deze knaap tegen. Nu is een meeuw op zich niet zo bijzonder, maar deze was wel een aparte. Hij hield namelijk van poseren. Hij liet zich graag door iedereen op de foto zetten en keek daarbij brutaal je lens in.

Meeuw bij rotsen

Terwijl man en zoon samen met de hond in de schaduw naast de poort neerstrijken om zich te laten verwennen door de flinke bries die daar staat, loop ik het pad naar beneden. Daar waar de golven hard tegen de rotsen klotsen.

Baai rotsen

Ferry in baai

Ondanks de ruwe zee gaat de ferry toch de baai in om de passagiers te laten genieten van dit prachtige stukje Portovenere.

We lopen nog verder naar boven. Daar is een heel mooi kerkje:  Chiesa di S. Pietro  waar je via een smal trappetje op een terras komt met prachtig uitzicht over de zee en de stad.

Kerk en uitzichtterras

San Pietro vanaf zee

San Pietro vanaf zeezijde. 

Boogramen uitzicht op zee

Naast het kerkje kun je, als het heel warm is, heerlijk in de schaduw genieten van dit uitzicht door de 4 bogen.

Vanaf het terras boven bij de kerk, heb je prachtig uitzicht over heel Portovenere en binnenvarende boten.

Uitzicht haven Portovenere

Uitzicht op zee catamaran

Uitzicht op Portovenere

Na lekker uitgewaaid te zijn lopen we weer naar beneden maar we blijven “boven” om het winkelstraatje in te gaan. Gelijk aan het begin overvalt je de vrolijkheid aan kleuren. Een straatje vol gezellige winkeltjes met van alles wat. Van kleding, tot souvenirs tot fruit.

Merchandise Portovenere

De kleding die verkocht wordt is al net zo kleurrijk als het plaatsje zelf.

Arancia

Hmm… sinaasappels. 

Winkeltje

Ook in Portovenere is er een tal aan souvenirwinkeltjes te vinden.

Aan het eind van het winkelstraatje is een poort. En boven die poort is een nisje met daarin een 15e eeuws fresco, de “Madonna Bianca”. Beschermheilige van Portovenere. Toen volgens de legende in 1399 de pest uitbrak in Portovenere bad dorpeling Lucciardo tot een schilderij van Maria en verscheen een kleurrijk licht rondom haar beeldtenis. Als bij een wonder verdween de ziekte en dit werd aan haar toegeschreven. Hierop is er deze fresco gemaakt in de poort, en hoort bij de nabijgelegen kerk van Lorenzo.

Winkelstraat einde poort

Poort fresco

We sluiten ons bezoek af met een heerlijke gelato. Want een warme dag zonder ijs.. Ondanks dat ze heel snel smelten in die warmte. Zeker als je eerst dé perfecte foto wil proberen te maken. 😉

Gelato bij poort

Wij hebben enorm genoten van Portovenere en hebben nog lang niet alles gezien daar dus komen zeker terug!

Ga jij naar Ligurië, neem dan deze handige reisgids voor een mooie complete rondreis mee!

A presto, tot de volgende blog!

 

Tutta Bella Italia

Owner and blogger of Tutta Bella Italia

12 reacties op “Portovenere – de Sei Terre

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *